Zrelaksowany.pl

Baza pomysłów na rozluźnienie ciała i umysłu
Asany

Asany

Asana w sanskrycie, czyli dawnym języku indyjskim, oznacza siedzisko, sposób siedzenia, pozycję medytacyjną. Jest częścią jogi, która jest praktyczną metodą opartą na indywidualnym doświadczeniu. Uniwersalność tej metody przejawia się w możliwości adaptacji w różnych kręgach kulturowych, w pozareligijnych aspiracjach i wychodzeniu z utartych schematów w kierunku indywidualnych poszukiwań. Praktyczność jogi oparta jest na konkretnym, krok po kroku, podejściu dającym możliwość osiągania wglądu w naturę napięć i konfliktów wewnętrznych oraz procesów świadomościowych. Joga podkreśla, że na spokój umysłu składa się wiele czynników, dlatego proponuje różne praktyki dotykające różnych wymiarów człowieka. W jodze klasycznej obejmuje osiem stopni, a raczej osiem płaszczyzn praktyki:

1.YAMA – przestrzeganie zakazów
2.NIYAMA – realizacja nakazów
3.ASANA – praktyki pozycji ciała
4.PRANAYAMA – kontrola energii
5.PRATYAHARA – wycofanie zmysłowe
6.DHARANA – praktyka koncentracji
7.DHYANA – medytacja
8.SAMADHI – samorealizacja (Kulmatycki, 2016)

Asany znajdują się na trzecim miejscu na ośmiostopniowej ścieżce jogi. Z założenia mają być nieruchome i wygodne (Cyboran, 2014) i nie chodzi tu jedynie o stabilność pozycji, ale stabilność ciała i umysłu jako całości. To właśnie aktywna równowaga tych obydwu elementów przyczynia się do poczucia dobrostanu. Asany powinny być wykonywane w stanie zrelaksowania i w ich trakcie praktykujący ma zwracać swoją uwagę na nieskończoność (Kuvalayananda, 2018). Jedną z form piątej części jogi czyli pratyahary, przedstawiłem we wpisie Joga Nidra.

Generalnie celem fizycznych ćwiczeń jogi jest wzmocnienie zdrowia oraz osiągnięcie i utrzymywanie harmonii psychofizycznej. W świetle badań nad jednością psychofizyczną organizmu ludzkiego staje się oczywiste, że istnieje ścisły związek między ciałem fizycznym, stanem umysłu i emocjami. Dlatego też nie sposób oczekiwać psychofizycznej równowagi również w czasie ściśle psychicznych ćwiczeń, jeżeli oba rodzaje treningów, tj. fizyczny
i psychiczny nie są podejmowane równocześnie. Według jogi klasycznej pierwotnie asany miały służyć przede wszystkim ćwiczeniom psychicznym. Ich właściwym celem jest przygotowanie ciała i umysłu do wyższego stopnia praktyki jogi oraz pomoc w utrzymaniu scalenia i równowagi psychosomatycznej. W rezultacie asany ułatwiają wstępne rozluźnienie fizyczne (Kulmatycki, 2019).

W tradycyjnych tekstach jogi opisanych jest niewiele rodzajów asan. Hathapradipika  datowana na XV wiek naszej ery wspomina o 18 lub 19 asanach, a Gheranda Samhita (XVII wiek) mówi już o kilkudziesięciu pozycjach. W XX wieku B.K.S. Iyengar opisuje prawie 600 asan, a Krishnamacharya nawet do 1000! Można więc stwierdzić, że asany w formie najczęściej dziś praktykowanej są stosunkowo nową praktyką (strony internetowe: joga-joga.pl oraz maciejwielobój.pl). Dlatego też warto wiedzieć, że asany to jedynie część jogi, że joga to coś znacznie więcej niż tylko pozycje fizyczne.

Wraz z coraz szerszą świadomością korzyści wynikających z praktykowania jogi zaczęły powstawać różne jej odmiany. Mam na myśli coś więcej niż tylko różnice wynikające ze szkół mistrzów takich jak B.K.S Iyengar, Swami Sivananda, Yogi Bhajan czy Pattabhi Jois. Pozycje jogi są obecnie wykonywane również m. in. na podwieszonych do sufitu hamakach (aerial joga), w pomieszczeniach z podwyższoną temperaturą (bikram joga), są wplatane w taniec (joga dance), w parach (acro joga), a także w wodzie (aqua joga). Lubiąc ruch w środowisku wodnym napisałem pracę dyplomową na studiach Psychosomatycznych Praktyk Jogi, w której przedstawiłem kolejną wersję praktyki polegającą wykonywaniu asan w wodzie podpartych jedynie makaronami do pływania co umożliwia swobodne dryfowanie – roboczo nazywając ją swim jogą 🙂 Obecnie jestem w trakcie przygotowania publikacji w tym temacie.

Praktykę asan warto rozpocząć pod okiem doświadczonego nauczyciela. I to może być problemem, gdyż obecnie na rynku istnieje ogromna ilość szkół jogi. W zasadzie każdy może stwierdzić, że jest nauczycielem jogi i prowadzić zajęcia. A jest to bardzo odpowiedzialne zajęcie, bo nieumiejętna organizacja ćwiczeń może prowadzić do kontuzji i utraty zdrowia. Dobrze jest zapytać instruktora o jego kompetencje i historię, choć i to nie jest gwarancją bezpieczeństwa. Warto spróbować i poczuć jak się czuję z jego prowadzeniem, bo tak naprawdę każdy robi to trochę inaczej. Niezmiernie istotne jest aby wiedzieć, że wykonywanie asan powinno odbywać się w zakresie dopuszczalnego komfortu fizycznego i nie można robić niczego na siłę. Tu nie może być żadnego współzawodnictwa i porównywania się do innych. Każdy jest na swoim etapie rozwoju, ponadto każdy ma swoją niepowtarzalną budowę ciała i nie wszystkie pozycje mogą być osiągalne. Nie o to chodzi aby udowadniać komuś lub samemu sobie, że dam radę się poskładać lub zaplątać aby wyglądać jak idealny w naszym wyobrażeniu model na fotografii. Trzeba uzmysłowić sobie przede wszystkich po co ja to robię?

Mając podstawy wykonywania asan z nauczycielem warto rozpocząć praktykę osobistą. Jest to inne doświadczenie niż zajęcia grupowe, bardzo wartościowe, które warto włączyć w codzienny rozkład dnia. Nie jest to konkurencją dla zajęć grupowych a naturalną ich konsekwencją i rozwojem. Potwierdzam relaksujące działanie asan w moim życiu i jak najbardziej polecam 🙂

Literatura

  • Cyboran L., (2014) Jogasutry Jogabhaszja. Klasyczna Joga Indyjska. Warszawa, PWN.
  • Iyengar B.K.S., (1997) Światło jogi, Warszawa. Virya
  • Kuvalayananda S., Vinekar S.L., (2018)Joga indyjski system leczniczy.  Łódź, Galaktyka
  • Kulmatycki L., (2016) Joga Nidra. Sztuka relaksacji. Wrocław, ATA-DRUK
  • Kulmatycki L. (2019) Joga Nidra dla zaawansowanych. Wrocław, ATA-DRUK

Your email address will not be published. Required fields are marked with *.